2011

| Published in | 0 yorum

Bu Amerikalilarin "New Year's Resolutions" dedikleri bi' terane var. Yeni yilda basarmak istediklerini bir yapilacaklar listesi halinde yaziyorlar. E benim neyim eksik?

1. Pipo'yu kar eden bir sirket haline donustur. Ilk sene icin 10,000 YTL kar, %3384 buyume demek olur bizim icin.
2. Gobegi erit.
3. Kolayi birak.
4. En az iki hafta tatile cik (bkz. 1. madde).
5. Her hafta bir kitap bitir (ilk hafta Don't make me think, ikinci hafta Rework bittigine gore bunu yapabilirim gibi).
6. Daha sik (haftada iki defa) blog yaz.

Simdi okuyunca, en zoru 6. maddeymis gibi geldi.

Adim Samuel, 20 Yasim

| Published in | 1 yorum

Ben dogdugumdan beri Gunes'in etrafinda 20 kere donmus Dunya, kafa kagidim oyle diyor. Geride biraktigim zamana bakiyorum; bir filmi izler gibi degil de, bir aile albumunu inceler gibi. Pur dikkat ekrana bakin, yavasca karariyor cunku perde. Yazan, yoneten: buyuk ihtimalle Tanri.

Ilk sahne, Uskudar, Zeynep Kamil Hastanesi. Gozleri acik, avucu yumruk seklinde dogmus, -buyuk ihtimalle pembe- bir bebek, cigerleri oksijenden yanmis, agliyor.

Bir sonraki sahne, ev. Bebek babasinin karninin ustunde uyuyor. Babasi uyanik, oglu uyanmasin diye yerinden kimildayamiyor ama gozlerindeki parilti belli ediyor ne kadar rahatsiz bir konumda olsa da ne kadar mutlu oldugunu. Oglunun kalp atislari yavastan cikmaya baslamis gobegine vuruyor.

Bir sonraki sahne, mavi plastikten mekanik oyuncak arabanin icinde bir cocuk, kahverengi gozleri kahverengi saclari var. O zamanlar saclari var, sut dislerinin her biri gorunuyor mutluluktan, babasinin gozlerindeki parilti bu cocukta da var. Arkasinda siyah saclariyla annesi, cocuk rutin yaramazliklarindan birini yapip arabadan dusmesin diye bekliyor.

Bir sonraki sahne, yine ev. Gecenin bir yarisi uyuyamayip kalkiyor, annesiyle babasinin odasina giriyor, nefes alislarini dinliyor. Hayatta olduklarina inandiginda odasina geri donup uyuyabiliyor.

Bir sonraki sahne, yeni lisesinin bahcesi. Ugrasip didinip liseye girmis, Eylul sabahinda parlayan gunes "Her sey cok guzel olacak" diyor. Eskisinden daha cok yorulacaginin, asik olacaginin, terk edileceginin, kalp kiracaginin, kalbinin kirilacaginin, kimsenin sevmedigi bencil, inatci, gicik bir adam haline donuseceginin farkinda degil.

Bir sonraki sahne, bir kahveci. Cocugun elleri, bir prensesin elini tutmus, bacaklari yerden kesilmis, agzi kulaklarina varmis. O zamandan bu zamana hala guluyormus cocuk.

Tum sahneler bunlar degil, milyonlarca baska sahne var albumde. Butun o fotograflarda yanimda olan veya arkadan nanik yapan herkese, bu guzel 20 sene icin tesekkurler.

Not: Bu yaziyi asil yazilmasi gereken zamandan 4 ay sonra yaziyorum, mazur gorun tembelligimi.

Kendinizi Uc Kelimeyle Tanitin

| Published in | 3 yorum

"Yeniden blog yaziyorum."